PL
EN

Le Sacre

Le Sacre

 Recenzje

premiera gdańska:
17 grudnia 2010 - Teatr Wybrzeże, Gdańsk
premiera poznańska :
18 marca 2011 - Festiwal Wiosny, Aula Artis, Poznań
 
reżyseria: Leszek Bzdyl i Katarzyna Chmielewska 
muzyka: Mikołaj Trzaska (Igor Strawiński) 
libretto: Leszek Bzdyl (Mikołaj Roerich)

choreografia i wykonanie: Izabela Chlewińska, Katarzyna Chmielewska, Tatiana Kamieniecka, Dominika Knapik, Anna Steller, Leszek Bzdyl, Radek Hewelt, Dawid Lorenc

kostiumy: Sławek Blaszewski
reżyseria świateł: Michał Kołodziej

Produkcja: Stowarzyszenie Teatr Dada von Bzdülöw, Teatr Wybrzeże, Gdańsk, Fundacja Nuova (Festiwal Wiosny), Poznań 

Koprodukcja: Art Stations Fundation, Poznań, Dom Pracy Twórczej w Burdągu
Przy wsparciu Urzędu Miasta Gdańska

Le Sacre uznane zostało przez kapitułę nagrody teatralnej miasta Gdańsk za najlepszy spektakl teatralny sezonu 2009.

Legendarne dzieło Igora Strawińskiego stało się dla Teatru Dada von Bzdülöw pretekstem do stworzenia błyskotliwego apokryfu „Święta wiosny”, rzekomo niezaakceptowanego przez Diagilewa. W efekcie ich pracy powstał kolaż obrazów i taneczno-ruchowych etiud, które podważają wszelkie prawdy, formy, autorytety i konwencje. W świecie przypominającym sen jedyną stałą wartością jest buddyjska myśl: „Lepsze jest uśmiechnięte zmyślenie, niż ponura fikcja prawdy”, powtarzana w spektaklu jak mantra.

wprowadzenie:

W 1993 roku, badacz i profesor na Bard Collage w Massachusett, Jeff Perec, w trakcie tworzenia katalogu dokumentów, przekazanych uczelni pośmiertnie przez potomków Mikołaja Roericha, natrafił na fragmenty korespondencji pomiędzy Roerichem i Strawińskim, twórcami Le Sacre du Printemps, mitycznego już baletu, który na początku XX w. wywrócił do góry nogami myślenie o współczesnym widowisku muzyczno-ruchowym. Librecista i kompozytor wspominali w owej korespondencji o pierwotnej wersji Le Sacre, o jej radykalnych założeniach i wymowie, oraz istotnej filozoficznie i muzycznie różnicy w porównaniu z tą wersją, która miała premierę w Paryżu w 1913 roku. W listach Roericha i Strawińskiego odnaleźć można było dotkliwą krytykę poczynań Diagilewa, który nie zaakceptował wspominanej wersji Le Sacre, gdyż inaczej wyobrażał sobie skalę skandalu, który chciał wywołać.

Profesor Jeff Perec poświęcił kilka kolejnych lat na poszukiwania odrzuconej wersji libretta i zapisu nutowego Le Sacre. Ostatecznie, mimo przeciwności losu i utrudniających mu te poszukiwania wręcz kryminalnych działaniach spadkobierców i dysponentów praw autorskich do twórczości Strawińskiego, odnalazł obszerne fragmenty zapomnianej wersji zapisu Le Sacre (w notacji cheironomicznej) w Sankt Petersburgu, w mieszkaniu należącym niegdyś do rodziny Roerichów. Odkrycie zostało natychmiast zdezawuowane przez gremia uniwersyteckie, wytwórnie muzyczne oraz kuratorów życia artystycznego i uznane za apokryficzny plagiat. Jeff Perec poszukując twórców, którzy uznaliby rangę jego odkrycia i odważyli się na prapremierowe wykonanie oryginalnej wersji Le Sacre, wysłał do kilkuset zespołów muzyczno-ruchowych propozycję udostępnienia pierwotnej partytury i libretta barbarzyńskiego baletu . Teatru Dada von Bzdülöw przystał na tę propozycję.

Galeria

z prasy:

Bardzo piękny wizualnie spektakl silnie zostaje naznaczony tragizmem istnienia, a to, co wydawało się zabawą formą – bolesnym rytuałem, podczas którego ofiarowuje się własne życie, by choć zbliżyć się do prawdy i świętości. Są one ostatecznie i wedle nieznanych tajemniczych praw nieosiągalne, ale nikt nie zwolnił człowieka z poszukiwań. Tańczmy więc, tańczmy! Może w tym tkwi jedyny sens.
Katarzyna Peplinska, www.e-splot.pl
 
Le Sacre – byt artystyczny, który rozbija i niszczy, odziera z wszelkich naddatków (gdziekolwiek znajduje się ich źródło), podkreśla, przekreśla, wynaturza, wydobywa, zakopuje, wyostrza, zamazuje, zagaduje, milczy, uśmiecha się, krzyczy, podejmuje, rezygnuje, zabiera, oddaje, prześwietla, ignoruje, głaszcze, uderza, zabija, rodzi i wreszcie unicestwia sam siebie. Staje się ofiarą tego, co go otacza oraz samego siebie i tylko dzięki temu pozwala sobie istnieć.
Marta Kula, nowytaniec.pl
 
To spektakl "wywrotowy", ale na odwrót, jakby przez zaniechanie, pozorne lenistwo, niewinna zabawę - a może nawet drwinę ze słynnego oryginału. Pierwowzór był obrazoburczy, szokował formą, muzyką, choreografią przełamującą sztywne, od wieków niepodzielnie panujące reguły klasyki. Słowem - "szargał świętości". "Le Sacre" Dady także "szarga świętości", ale w sposób charakterystyczny dla współczesnych czasów - przez nonszalanckie i pewne siebie podejście do kwestii autorytetów, przez ignorancję oraz relatywizm prawdy, wreszcie - przez swobodne żonglowanie stylami, tematami.
Magdalena Hajdysz, Gazeta Wyborcza,Trójmiasto
 
Teatr Dada von Bzdülöw dał widzom mistyczne, momentami szamańskie dzieło. Zespół teatru przekłada "Święto wiosny" przez swoje własne poczucie estetyczne, jednocześnie czyniąc z niego intelektualną zagadkę. Elementy składowe spektaklu są świetnie dopracowane, a muzykę Mikołaja Trzaski trudno określić inaczej jak doskonałą.
Magdalena Zielińska, Teatralia.pl
 
 

daty prezentacji:

2013
26-27 września / Beijing Fringe Festival, CHE Xingdong Theatre - Nine Theatre ( 9 Juchang), Pekin Chiny

2012
21-22 marca / Gdańsk, Teatr Wybrzeże
24 marca / 32 Warszawskie Spotkania Teatralne, Teatr IMKA, Warszawa
26 listopada 2012 / Teatr Wybrzeże, Gdańsk
6 grudnia 2012 / Polska Platforma Tańca, CK Zamek, Poznań

2011
15-16 marca / Teatr Wybrzeże, Duża Scena, Gdańsk
18-19 marca / (premiera poznańska) Festiwal Wiosny, Aula Artis, Poznań
12 września / Bałtyckie Spotkania Teatrów Tańca, Opera Bałtycka, Gdańsk
9 października / Krakowskie Reminiscencje Teatralne / Studio Telewizyjne S-3 w Łęgu, Kraków

2010
17-18 grudnia / (premiera) Teatr Wybrzeże, Gdańsk